(jong)dementie

Geheugen- en concentratieproblemen kunnen vele verschillende oorzaken kennen, die vaak behandelbaar zijn. In sommige gevallen zijn er toch aanwijzingen voor een proces die niet door een andere oorzaak te verklaren is. Het gaat hier om een proces die achteruit gaat en die een invloed heeft op het dagelijks functioneren, nl. dementie. Dementie is een verzamelnaam voor verschillende soorten aandoeningen, waaronder de ziekte van Alzheimer, vasculaire dementie, frontotemporale dementie of Parkinson dementie. Bij iedere aandoening is er een ander ziekteproces gaande op niveau van de hersenen.  Indien de ziekte een aanvang kent voor het 65ste levensjaar spreken we van jongdementie.  

Via een neuropsychologisch onderzoek brengen we het cognitief en gedragsmatig functioneren in kaart. We doen dit met aangepaste testen, vragenlijsten en een gesprek met patiënt en mantelzorger. Op die manier krijgen we een beeld van het onderliggende proces en of er mogelijk aanwijzingen zijn voor dementie en voor welk type.  De diagnose wordt steeds gesteld door een arts (neuroloog of geriater) door een combinatie van het neurologisch onderzoek, beeldvorming/hersenscan en neuropsychologisch onderzoek.  

Indien deze diagnose effectief gesteld wordt, is verdere psychologische ondersteuning mogelijk. Ook ondersteuning van de familieleden is vaak aangewezen. Er kan ook gekeken worden om de thuissituatie te optimaliseren door bv. meer ondersteuning op te starten.